SF Mr.Wrong [KhunDong] Ch.2

posted on 03 May 2010 21:20 by 2pmuii

 ก่อนจะอ่านขอเตือนก่อนนะค่ะ ใครที่รับไม่ได้ที่นุ้งชานกลายร่างเป็นหญิง
โปรดข้ามตอนนี้ไป เพราะตอนนี้ คนเขียนแต่งเพื่อสนองตันหาตัวเองล้วนๆ 5555
เป็นตอนที่เพิ่มมาจากพล็อตที่วางไว้ตอนแรก  แต่งแบบสายฟ้าแลบ จึงอาจออกมาไม่ดี
และขออภัยแม่ยกชานจากใจจริงอีกครั้ง
แต่ถ้าพร้อมแล้วทั้งตัวและหัวใจ  ไปต่อกันเลย........

 

 

Title : [SF] Mr.Wrong (คุณชายรอง)

Chaper : 2/4

Couple : Khunwoo

Author : MuiMachine

Rate : PG-13

Date : 31/03/2010

 

 

          Chapter 2    โทรศัพท์


 
             เพราะไม่มีรถคู่ใจ อูยองเลยต้องนอนอย่างเซ็งชีวิตอยู่ที่บ้าน พอลองโทรไปชวน
พวกเพื่อนเก่าไปสังสรรค์กัน    มันก็อ้างว่าติดงานบ้าง อ้างว่าพาเมียไปเที่ยวบ้าง 
(หมั่นไส้อย่าให้ตรูมีขึ้นมาบ้างนะ จะควงไปเย้ยถึงบ้านเลยมรึง
ยังไงคนหน้าตาดีอย่างจางอูยองก็ต้องหาเมียได้งามกว่าพวกมันอยู่แล้วเฟ้ย) 


             เวลานี้เห็นจะมีแต่ฮวางชานซอง คนเดียวเท่านั้นที่ถึงแม้ไม่โทรไป  
หล่อนก็เต็มใจจะโทรมาชวนเขาเอง   แถมยังออกปากจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงเขาเองด้วย   
ไม่ใช่เขาจะรังเกียจอะไรเธอหรอกนะ    แต่เขาไม่อยากเป็นแค่ของเล่นแก้เหงาของใคร 

     
            ตั้งแต่เขากลับมาปูซานมา เป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วเขาก็จำไม่ได้ ที่ชานซองโทรมา
หรือไม่ก็ส่งข้อความมา แม้จะไม่มีธุระอะไรเลยก็ตาม  จนบางครั้ง

อูยองก็เกือบใจอ่อนในความพยายามของเธอ


              ชานซองเป็นผู้หญิงที่จัดว่าสวยมากคนหนึ่ง   (ไม่สวยคงไม่ได้เป็นดาวคณะ
ที่ไม่ได้ดาวมหาลัยเพราะชานนี่คนฉวยสละสิทธิ์ บอกว่า “น่าเบื่อ ยังไงชั้นก็เหนือกว่า
นังพวกนั้นทุกอย่างอยู่แล้ว อย่าเอาชั้นไปเปรียบเทียบกับพวนนั้นให้เสียเกรดชั้นนะย่ะ 
ชั้นยอมมาเป็นดาวคณะให้นี่ก็บุญเท่าไหร่แล้ว”)
   แม้จะไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่ อรชรอ้อนแอ่น
น่าทะนุถนอม    เธอก็มีเสน่ห์ในแบบของเธอ ด้วยรูปร่างสูงโปร่งเหมือน
นางแบบบนแคทวอร์ค   แต่ดูแข็งแรงทะมัดทะแมงแบบสปอร์ตเกิร์ล    กับเครื่องหน้ารูปไข่คมเข้ม  
ดวงตาคมสวย (ที่มีไว้มองชาวบ้านแบบจิกๆ)   ริมฝีปากบางที่ดูเซ็กซี่เย้ายวน  

และผมยาวสลวยที่ทำทรงไหนก็ดูดี   แถมยังเป็นคุณหนู ไฮโซ

ลูกเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ และทรงอิทธิพลในเกาหลี    
ชานซองจึงเข้าคอนเซ็ป สวย เลิศ เชิด หยิ่ง อย่างที่ใครๆว่าจริงๆ

             ด้วยเหตุเหล่านั้นจึงเป็นสิ่งล่อให้มีผู้ชายมากมาย แวะเวียนมาขายขนมจีบนู๋ชานซอง   
แต่ทุกรายก็ต้องยอมแพ้ให้กับความให้กับความ ดื้อ และเอาแต่ใจอย่างร้ายกาจ   บวกกับพี่ชายนายซึลอง
ที่คอยขัดขวางทุกคนที่เข้ามาจีบน้องสาว  ชานซองจึงคบกับใครได้ไม่ค่อยยืด 

แต่เธอก็ไม่เคยรู้จักคำว่าอกหัก  เพราะผู้ชายเหล่านั้น ก็เป็นได้แค่เพียง

ของเล่นไว้ให้เธอเล่นแก้เซ็งเท่านั้น


 
             จะมีจริงจังก็แต่กับรุ่นพี่ จาง อูยอง คนนั้นคนเดียวนี่แหละ ที่ชานซองให้ความสนใจมากเป็นพิเศษ  
แก้มยุ้ยๆใสๆน่าจุ๊บของเขา  ทุกอิริยาบถของเขาช่างดูน่ารัก และทำให้หัวใจดวงน้อยของชานนี่จัง
ที่แสนแห้งแล้งมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง   
 

              แต่หากจะเอาอูยองเทียบกับคนอื่นที่เธอเคยคบด้วยแล้ว   เขาช่างเป็นผู้ชายที่ธรรมดามากๆ   
ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน สาวช่างเลือกอย่างชานนี่จึงตกหลุมรักจางอูยอง ผู้ชายที่แสนธรรมดาคนนั้นได้      
รู้ตัวอีกทีเธอก็รักเขาจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว   แต่สิ่งที่น่าเศร้าคือ   ไม่ว่าเธอจะพยายามเท่าไร
อูยองก็ไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตา   เธอยังขาดอะไรที่เขาต้องการอีกหรือ
(ชานนี่อยากบอกว่าเสียฟอร์มสุดๆค่ะที่ต้องจีบผู้ชายก่อน อร๊ายยย เล่นตัวไปเหอะ ไม่มีเค้าแล้วตัวจะรู้สึก ชิ)
 

 

 

+-+*+-*+*-+*+-*+*-+*-+*+*+-*-+-*-+*+-*+*-+*+-+

 

 

“แม้ไม่ได้เป็นคนของใจ ก็ขอเป็นใครที่เธอคิดถึงบ้าง บางเวลา คิดถึงมากนะอูด้งโอปป้า”
                                                                                          ชานนี่^O^

            
               อูยองนั่งเปิดดูข้อความที่ชานซองส่งมาเพื่อฆ่าเวลา ก่อนจะโยนมือถือทิ้งไปข้างๆ
อย่างไม่ได้รับรู้อะไรเลยจากสิ่งที่พึ่งอ่านไป   ไม่ใช่จะไม่ใส่ใจข้อความนั่นซะทีเดียวหรอกนะ
แต่ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ที่เขารู้สึกเหมือนสมาธิไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว จะดูโทรทัศน์
จะฟังเพลง จะอ่านหนังสือ ก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง ทำไมถึงเป็นอย่างนี้นะ เขาเป็นอะไรไป

 


“Take on my heart.      Follow your soul.”
“Take on my heart .      Follow your soul.”
“I know you fade away you look into your eyes”
“Don’t ever lie”

           


              เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้อูยองหลุดออกมาจากความกังวลนั้นทันที
ก่อนรีบไปคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าใครโทรมา   ‘ชานซอง’ อูยองขมวดคิ้วน้อยๆ
นี่เขารู้สึกผิดหวังหรือ ที่ชานซองโทรมา แทนที่จะเป็นใครคนนั้น   
เวรกรรมนี่ตรูหวังให้ใครโทรมาหาอยู่เนี่ย  บ้าชิบ
 

 

             “สวัสดีค่ะพี่อูยอง ไม่ได้เจอกันตั้ง 2 วันแล้วอ่ะ ชานนี่คิดถึงพี่จังเลย พี่คิดถึงชานนี่บ้างไหมเอ่ย คิๆๆ”
            เสียงใสๆนั้นพูดก่อนที่เขาจะได้ทักทาย

 


             “ดีคับชะนี เอ้ย!! ชานนี่ มีธุระอะไรเหรอ พี่เห็นน้องชานนี่ก็พึ่งโทรมาหาพี่เมื่อวานนิ ”   
               
               อูยองบอกเธอแบบนี้มาหลายรอบแล้ว ตั้งแต่กลับมาปูซาน แต่บางทีได้คุยกับชานนี่
ก็ดีกว่านั่งคิดอะไรไร้สาระ(มั้ง)

 


              “ก็แค่อยากคุยด้วยอ่ะค่ะ คิดถึงอูยองโอปป้ามากๆเลย   ชานนี่อยากฟังเสียงอยากเจอพี่ทุกวันอ่ะ
(รักนวลสงวนตัวรักษาภาพลักษณ์กุลสตรีมากเลยชานนี่จัง =*=)  พรุ่งนี้ชานนี่จะไปปูซาน 
พี่อูยองช่วยเป็นไกด์พาชานนี่เที่ยวหน่อยได้ไหมค่ะ นะค้าา นะนะ   ช่วยพาชานนี่เที่ยวปูซานหน่อย  
ชานนี่อยากรู้ว่าที่นั่นมีของกินอะไรอร่อยๆและที่ไหนน่าไปเที่ยวบ้าง  
คราวที่แล้วพี่ก็ปฏิเสธไม่ไปทานข้าวด้วยทีนึงแล้วนะค่ะ คราวนี้พี่จะปฏิเสธอีกเหรอ น่าน้อยใจจริงๆเลย”  
 เสียงชานนี่เง่างอน


               อูยองฟังแล้ว ถึงกับชาวาบไปทั้งตัว    ฝันร้ายชัดๆ น้ำเสียงอ้อนๆนี่มันเคลือบยาพิษเห็นๆ  
ชานซองจะมาไม้ไหนอีกนะ     เอ๊ะ!! หรือว่าเธอคิดจะชวนเขาไปกินข้าว แล้วใส่ยานอนหลับในน้ำตอนเขาเผลอ
 แล้วจับเขารวบหัวรวมหาง    เสร็จ คราวนี้แกเสร็จแน่ๆจางอูยอง!!!
        (โอ้ยนังด้ง คิดว่าตัวเองเป็นนางเอกหรือไงย่ะ  คิดได้เป็นฉากๆ ดูละครน้ำเน่าหลังข่าวมากไปหน่อยมั้ยด้ง)

 


                “พี่อูยอง พี่อูยองค่ะ ฮันนี่    ยังฟังเค้าอยู่อ๊ะปล่าว”

 


                “อะ เอ่อ  ฟังอยู่คับ แต่คงไม่ได้หรอกครับ ไม่ได้จริงๆ  คือตอนนี้พี่ไม่มีรถนะครับ
 รถเสีย คงจะพาน้องชานนี่ไปเที่ยวไหนไม่ได้ ขอโทษด้วยจริงๆ ครับ”

               ไม่ได้ๆ เขาจะยอมไปกับเธอง่ายๆไม่ได้ แม้เขาจะหล่อดูดี แต่เขาก็ไม่ใช่คนใจง่ายนะ

 


               “แหม ก็นึกว่าเรื่องอะไร แค่นี้ไม่มีปัญหาอยู่แล้วค่ะ พี่อูยองแค่บอกมาว่าบ้านพี่อยู่ไหน

เดี๋ยวชานนี่ไปรับเอง”

 


              นั่นนนนไง  ถามที่อยู่แบบนี้  ต้องใช่อย่างที่เขาคิดไว้แน่ๆ   ไม่ได้ๆๆ เขาต้องปฏิเสธไว้ก่อน
ไม่งั้นคราวนี้เขาได้เสียสาว เอ้ย!! เสียความบริสุทธิ์ที่อุตส่าห์รักษาไว้ได้มาตั้งยี่สิบกว่าปีแน่ๆ  
แม้ใจจริงก็อยากจะเสียอยู่นะ แต่ยังไม่ใช่เวลานี้   เขายังอยากเก็บมันไว้อีกสักพักนึงน่ะ 
ขอให้เขาได้ตัดสินใจอะไรหน่อยเหอะ 


            (ด้งแกนี่เป็นเอามากจริงๆ ชานพูดแค่นี้คิดไปไกลเลยนะ กรรมของชานนี่จริงๆ

น่าสงสารดีรึเปล่าเนี้ย เอ่ะยังไง)

 


           “เอ่อ เอ่อ ไม่ต้องหรอกจ้า  พี่กลัวว่าเดี๋ยวชานนี่จะหลงทาง   แล้วขับรถมามันเหนื่อย 
แล้วนี่มันก็เป็นหน้าที่ของผู้ชายมากกว่า ที่จะต้องไปรับผู้หญิง   เอาเป็นไว้ไห้รถพี่ซ่อมเสร็จก่อนดีกว่านะ  
ชานนี่จะรอพี่ได้ไหมคับ”

           ตอนนี้ก็ต้องแกล้งทำเป็นปากหวานตอแหล เพื่อเอาตัวรอดไปก่อนสินะ 
อย่าหวังว่าจะได้แอ้มเขาเลยฮวังชานซอง

 


          “พี่อูยองก็ วันนี้น่ารักจังเลยอ่ะ  ปกติไม่เห็นจะเคยเป็นห่วงเค้า ไม่ต้องห่วงชานนี่หรอกค่ะ  ถ้าจะหลง
ก็คงหลงอยู่หัวใจพี่นั่นแหละค่ะ โฮ๊ะๆๆ>๐ สมัยนี้ผู้ชายกับผู้หญิงเสมอภาคกันแล้วค่ะ   แล้วเรื่องรอเนี่ยต่อให้อีกสิบปีชานนี่ก็รอพี่ได้คะ”


            ฟังแล้วอูยองไม่รู้ว่าจะขำ จะอ้วก หรือจะอึ้งดี  ไม่นึกเลยว่าคนที่เคยหยิ่งอย่าง ฮวางชานซอง
จะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้  แต่ดีแล้วล่ะจะได้เกลี้ยกล่อมง่ายขึ้นหน่อย   คงเป็นเพราะเสน่ห์อันเย้ายวน
ของเขาสินะถึงได้ทำให้ผู้หญิงที่ใครๆต่างรู้กันว่าหยิ่ง และเอาแต่ใจ เปลี่ยนไปหลงเขาหัวปักหัวปำ
ช้างก็ฉุดไม่ขึ้นอย่างนี้   โฮ่ะๆแสนภาคภูมิลึกๆ พร้อมท่าประกอบ เอามือกอดอก แหงนหน้ามองท้องฟ้า
ยิ้มน้อยๆที่มุมปาก

 


            “งั้นตกลงว่าให้พี่ซ่อมรถเสร็จก่อนนะจ๊ะ คงไม่นานหรอกจ้า ก็ประมาณ เดือนนึงมั้ง”
             หึๆๆ รอได้มั้ยละจ๊ะคนสวย
 

 

              “หาาา ทำไมมันนานหยั่งงั้นละคะ โห ไม่ไหวหรอกค่ะ กว่าจะถึงวันนั้น
ชานนี่คงลงแดงตายเพราะทนคิดถึงพี่ไม่ไหวแน่ๆเลย   โถ่ ให้ชานนี่ไปรับพี่อูยองเถอะนะค่ะ นะนะ”

 


             “พี่ว่าอย่าเลยพี่เกรงใจ พี่ว่ามันอาจจะซ่อมเสร็จก่อนก็ได้นะ  แค่คิดถึง มันไม่ตายหรอกจ๊ะ  
ถ้าชานนี่มองในทางกลับกันนะ  ยิ่งเราห่างกันมากเท่าไหร่  ไม่เจอกันนานมากเท่าไหร่ 
ก็จะทำให้การพบกันยิ่งมีความหมายนะจ๊ะ”


             555 แม้ว่าจางอูยองคนนี้เวลาอยู่ต่อหน้าสาวๆ เขาจะเกิดอาการเขินจนทำอะไรไม่ค่อยถูก 
แต่ถ้าลองให้พูดผ่านโทรศัพท์อย่างนี้  เขาก็รู้จักวิธีพูดหลอกล่อสาวๆเป็นเหมือนกันนะ
 ฉลาดจริงๆ โฮ่ะๆๆโคตรภาคภูมิเลย  


               ( เจอตัวเป็นๆสวยสู้เค้าไม่ได้ชิมิ ใจไม่ด้านพอละซิ จุดนี้ไม่ค่อยเลยนะด้งศรี)
               ( ไรท์เตอร์อ่ะมาว่าเค้า เค้าสวยสู้ไม่ได้แล้วไง เค้าออกจะน่ารักกว่าเห็นๆชิมิ
เอาแก้มอันอวบอั๋นผมเป็นประกันเลยไม่เชื่อถามแม่ยกดูซิ)
         [แม่ยกด้ง – อ๊ายๆๆชาบูๆๆ หนูด้งน่ารักโอเวอร์โหลดที่สุดแล้ว สามโลกนี้หาใครเทียบมิมี กรี้ดๆ อังอัง]
          (เหอ =_=   ปลงอนิจจังสังขารไม่เที่ยง อาเมน)

 


              “แต่.....”


               “เอาเป็นว่า รถซ่อมเสร็จเมื่อไหร่ พี่จะรีบขับไปรับน้องชานนี่ถึงที่พักเลยแล้วกันนะจ๊ะ   
อ่ะ!!! โอ้ตายจริงน้องชานนี่คับ  พี่ลืมไปว่าพี่มีธุระด่วนต้องไปทำ   งั้นแค่นี้ก่อนนะจ๊ะ บายจ้า”
            
              อูยองรีบชิงตัดบทสาว ก่อนจะวางหูโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว
 
 


               To be continued......


         +-+*+-*+*-+*+-*+*-+*-+*+*+-*-+-*-+*+-*+*-+*+-+
       


           ปล. ถ้าจิ้นหน้าชานนี่ตอนแตกเนื้อสาวไม่ออก ให้คิดถึงตอนชีเต้น SIGN
หรือไม่ก็สมัยยังเอ๊าะ ก๊าก


 

 

Comment

Comment:

Tweet

ชานสวยมากกกกกกกกกกก

ด้งของเรานี่ไม่เบาเลย
ไปทำอีท่าไหน
ชานมันถึงหลงหัวปักหัวปำว่ะ

แล้วนั่นๆ ๆ ๆ

คิดถึงพี่คุณล่ะซิ
หวังว่าเค้าจะโทรหาซินะ

คิคิ

#1 By nananan (203.131.211.156) on 2010-09-22 00:08