SF Mr.Wrong [KhunDong] Ch.1

posted on 03 May 2010 22:50 by 2pmuii

 

 

 

 

Title : [SF] Mr.Wrong (คุณชายรอง)

Chaper : 1/4

Couple : Khunwoo

Author : MuiMachine

Rate : PG-13

Date : 31/03/2010

Warning : เนื้อหาในเรื่องนี้เป็นฟิค Y (ชาย รัก ชาย) หากใครไม่ชอบหลงกดเข้ามา

                ก็กรุณารีบกด X ออกไป (อย่าเกรียน) และ เนื้อเรื่องทั้งหมดเป็น

                เพียงจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น ไม่ได้เกี่ยวกับบุคคล และสถานที่

                ที่ได้กล่าวถึงใดๆทั้งสิ้น หากผิดพลาดประการใด

                ผู้เขียนข้อน้อมรับความผิดนั้นไว้แต่เพียงผู้เดียว

 

 

 

Chapter 1    เทวดาตกสวรรค์ สวรรค์ส่งเขามา หรือฟ้ากลั่นแกล้ง

 

 

            จาง อูยอง สถาปนิกหนุ่มไฟแรงแห่งบริษัทรับเหมาก่อสร้างและออกแบบ JYP
มีอันต้องกลับปูซานบ้านเกิด พลัดพรากจากงานอันเป็นที่รักของเขา
เพราะเกิดเหตุการณ์ กีฬาสีการเมือง ขึ้นใจกลางกรุงโซล  เพื่อความปลอดภัยของทุกคนในบริษัท
ประธานพาร์คจินยอง จึงสั่งพักงานอย่างไม่มีกำหนดจนกว่าเหตุการณ์ชุมนุมประท้วงครั้งนี้จะสงบ
แม้นั่นอาจจะหมายถึงค่าปรับอันมหาศาลหากบริษัทไม่สามารถทำงานได้เสร็จทันตามกำหนดก็ตาม

 

            แม้อูยองจะดีใจอยู่มากที่จะได้พัก และกลับไปหาพ่อแม่ หลังจากต้องทำงานแบบ Non-stop
บางครั้งเขาก็ต้องนอนที่บริษัท  จนสตูโอของบริษัทแทบจะกลายเป็นบ้านของเขาแล้ว
หากแต่เขาคงต้องยอมรับว่าหลังจากหยุดยาวคราวนี้ เขาคงต้องเผชิญกับภาระงานอันหนักหน่วง
เพื่อชดเชยกับช่วงที่หยุดไป   และถ้าเขาทำไม่ทันกำหนดละก็ กอริลล่าพาร์คจินยอง
คงทึ้งเขาเป็นชิ้นๆแน่ๆ      ฮือๆๆ อนาคตอันน่าอนาถ ของสถาปนิกจาง

 

            อูยองรีบสลัดความคิดเรื่องนั่นออกจากสมองทันที  เขาจะกังวลกับสิ่งที่ยังไม่เกิดทำไม
ในเมื่อตอนนี้เขาเป็นอิสระ ได้กลับบ้าน หนีจากเมืองกรุงอันวุ่นวาย ได้พักสมอง
ได้พักร่างกายบ้างคงดีไม่น้อยเขาก็มีข้อดีตรงนี้แหละ เป็นคนมองโลกในแง่ดีเสมอ
แถมยังน่าตาดีโฮ่ะๆๆโคตรจะภาคภูมิ

 

 

+-+*+-*+*-+*+-*+*-+*-+*+*+-*-+-*-+*+-*+*-+*+-+

 

            9 โมงเช้าแล้ว แต่อูยังไม่อยากลุกจากเตียง ยังเอาแก้มอูมๆของตัวเองซุกกับหมอน
ฝังตัวเองลงในที่นอนนิ่มๆ  แม้จะได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกเขาก็ทำเป็นไม่ได้ยินเสียง
นานแล้วที่อูยองไม่ได้นอนเต็มที่อย่างนี้  ขอนอนอีกหน่อยเถอะนะ........แต่เหมือนว่า
นาฬิกาเจ้ากรรมจะไม่ยอมแพ้  มันยังคงส่งเสียง ทำหน้าที่ของมันอย่างแข็งขัน
อูยองเอามือป่ายไปกดนาฬิกาอย่างรำคาญ    อาวว ยังไม่หยุดอีกแฮ่ะ หรือจะเป็นเสียงโทรศัพท์หว่า
ชายหนุ่มจำยอมต้องลุกจากเตียงไปรับโทรศัพท์ที่วางไว้อีกมุมหนึ่งของห้อง

 

"สวัสดีคับจางอูยองพูดครับ" อูยองกรอกเสียงลงไปอย่างงัวเงีย

 

  "อังอังยังไม่ตื่นอีกหรือ   ตื่นได้แล้ว  สายตะวันโด่งแล้วลูก
 กับข้าว แม่ทำไว้ให้แล้วมีไก่ทอดด้วย อยู่บนโต๊ะนะ ถ้าจะออกไปไหนก็ อาบน้ำอาบท่า
ให้เรียบร้อยก่อนละ  แกละชอบไม่อาบน้ำเรื่อยเลย แล้วก็ปิดบ้านให้มันเรียบร้อยด้วยนะลูก
แม่จะกลับเย็นๆนะจ๊ะ"

 

"ครับแม่   แต่แม่เลิกเรียกผมว่า อังอังสักทีเถอะครับ แล้วผมก็ไม่ได้ขี้เกียจอาบน้ำขนาดนั้น
ซักหน่อยสมัยเรียนผมนี่ถือว่าสะอาดที่สุดในกลุ่มแล้วนะคับ ถ้า...."

 

"จ้าๆๆพ่อคนสะอาด ไปล้างหน้าล้างตา แล้วไปกินไก่ซะไป๊ แม่จะไปสอนต่อแล้ว"

 

            คุณนายจางชิงตัดบทลูกชาย  ที่มักจะมีข้อแก้ตัวแบบเดิมๆเสมอ ก่อนจะย้ำสั่งอีกครั้ง
แล้ววางสาย  แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน แต่แม่ก็ยังมองอูยองเป็นเด็กชายตัวน้อยแก้มป่อง
ขี้แย แต่แสนจะน่ารัก ของท่านเสมอ

 

            คุณแม่ของอูยองเป็นอาจารย์สอนอยู่ในมหาลัยไม่ไกลจากบ้านนัก  เช่นเดียวกับคุณพ่อ
ที่สอนในมหาลัยเดียวกัน  ทั้งสองคนจึงออกไปทำงานพร้อมกันแต่เช้าทุกวัน  ส่วนพี่สาวของอูยองเป็นพยาบาล  

            อูยองจึงเป็นประเภทพวกแหกคอก  เพราะในบรรดาญาติพี่น้องทั้งหลายในตระกูลจาง
ไม่มีใครเลยที่ทำงานด้านออกแบบ  อูยองชอบศิลปะทุกแขนง ทั้งประเภทที่ต้องวาดๆเขียนๆ หรือแม้แต่ดนตรี
แต่ที่เลือกเรียนสถาปัตย์  เป็นเพราะมีคนบอกว่า  ถ้าเป็นหนุ่มถาปัตย์จะเนื้อหอม
ไม่เคยขาดสาวสวย ให้ต้องเหงาใจ  แต่ตลอดเวลา 5 ปีที่เรียนจบมา จนถึงบัดนี้อูยองก็ยังหาสาวสวยที่ว่า
มาเคียงกายไม่ได้สักคน  แถมยังต้องมานั่งเขียนแบบ ตัดโมเดลกันหลังขดหลังแข็งอีก เฮ้ออ!! 

            ก็จะเอาเวลาไหนไปจีบสาวกันละคร๊าบบบ   ในเมื่อกลางวันต้องไปเรียนแล้วกลับมานอนเอาแรง
กลางคืนก็ต้องตื่นมาทำงานต่อ (ตัดโมฯคับอย่าคิดเยอะ) แล้วไปเรียนอีก แล้วเขาก็ยิ่งขี้อายอยู่แล้วด้วย 
ส่วนเวลาว่างนะหรือ   พวกเพื่อนที่แสนน่าร๊ากกกก ของอูยอง ก็มักจะลากไปเป็นเพื่อนกินเหล้า
แต่เขาไม่เคยแตะต้องมันหากไม่จำเป็น  หน้าที่ลากซากเพื่อนๆที่มักตายเกลื่อนกลับหอ
จึงหนีไม่พ้นจางอูยองสุดหล่อผู้น่าสงสารคนนี้ 

            ส่วนตอนนี้พวกมันก็ดันมีแฟน แต่งงานไปกันเกือบหมดแล้ว  ทิ้งให้สุดหล่อผู้น่ารักน่าสงสาร
อยู่กับคนงานก่อสร้างหุ่นล่ำๆน่าตาไม่ต่างกับโจรพันห้าแถบชายแดนใต้ 
มันน่าเจ็บใจนัก ทีไปจีบสาวแล้วไม่ชวน  ทีไปกินเหล้าแล้วชวนกันจริงจริ๊งง
กะชวนไปแชร์ค่าเหล้าใช่ไหมพวกแกคนน่าตาดีรู้นะ  It's conspiracy นี่มันรวมหัวกันชัดๆ
(ขอยืมคำไอ้พี่เจย์ที่เคารพมาใช้หน่อย) ไอเพื่อนทรยศ  นึกแล้วยังแค้นใจไม่หาย 
มันน่าจับมาทอดแทนไก่เสียเลย

 

            "ก็คุณอูด้งคับ  คุณอูด้งไม่กล้าจีบใครเองนิคับ  จะพูดกับหญิงที ทำยังกะกลัวว่าดอกพิกุลจะร่วง
สุนัขเลยคาบไปแด็กไม่เหลือ   คนที่เค้าชอบก็ดั๊นน ไม่ชอบ  มัวแต่เล่นตัวอยู่ได้ 
ก็รับๆรักเค้าไปสิวะคับ  ผู้หญิงเค้าทอดทั้งไก่ ทอดทั้งกาย ทอดสะพาน ทอดอาคาร ขนาดนั้นแล้ว 
หรือนายไม่อยากได้ผู้หญิงแต่อยากได้ผู้ชายวะ   เฮ้ย!! บอกไว้ก่อนกุไม่เอาเมิงนะเว้ย
น่มน้ม ซิกแพคอันงดงาม และทุกส่วนในร่างกายกุมีไว้ให้สาวๆเท่านั่น 
ยังไงมะม่วงก็ดีกว่าถั่วดำอยู่แล้วเว้ย"  (แกเปรียบเทียบได้น่ากลัวมากเตี้ย)

 

            นั่นนนน!!! ไอ้รุ่นพี่เจย์มันว่าเข้าไป๊  ถ้ามันไม่ใช่รุ่นพี่ที่เคารพรักแล้วละก็ 
เขาคงจะจับกด  เห้ย!  แตะมันให้หายเตี้ยอยู่ตรงนั่นจริงๆ (เตี้ยคงอยากให้แกแตะมากเลยแหละด้ง)  
ส่วนผู้หญิงที่ไอ้พี่เจย์มันว่านั่นนะหรือ  ไม่รู้เป็นโชคดีหรือโชคร้ายของเขา
ที่มีรุ่นน้องดาวคณะอย่างฮวางชานซอง มาชอบเขา  เขาคงจะรับรักเธอไปแล้ว
หากไม่ใช่เพราะเธอเป็นคุณหนูแสนเอาแต่ใจชอบใช้อำนาจ (โดยเฉพาะกับผู้ชายที่แสนบอบบางอย่างเขา) 
และมีพี่ชายนายซึลองที่ดุน้อยกว่าหมาบ้าเล็กน้อย และหวงน้องสาวยิ่งกว่าหวงกระดูก
ส่วนเจ้าหล่อนนั้นพยายามทุกวิถีทาง โดยใช้ทั้งเส้น ใช้ทั้งเงิน ของผู้เป็นพ่อ
เพื่อจะได้เข้าทำงานที่เดียวกับเขา  ทั้งๆที่ที่บ้านหล่อนเองก็มีกิจการใหญ่โต

 

 

                   +-+*+-*+*-+*+-*+*-+*-+*+*+-*-+-*-+*+-*+*-+*+-+

 

 

            ในเมื่อวันนี้ไม่มีใครอยู่บ้าน  พี่สาวก็ออกไปทำงานและคงอยู่เวณ กว่าจะกลับก็คงดึก   
อูยองจึงตัดสินใจขับรถญี่ปุ่นสีเหลืองคู่ใจ ที่ซื้อมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของเขาเอง ออกจากบ้าน
เพื่อหาอะไรทำแก้เซ็ง   เขาคิดจะไปเยี่ยมมหาลัยที่เคยเรียน  แวะไปศูนย์หนังสือในมหาลัย
แล้วจะเลยไปร้านอาหารร้านโปรดที่เขาชอบไปกินบ่อยๆ   บางทีวันนี้หากโชคดี
เขาอาจจะคิดคอนเซ็ปใหม่ๆ ไปเสนอท่านประธานพาร์คออก   หรือโชคดียิ่งกว่า
อาจจะเจอเพื่อนเก่าๆ  หรือสาวๆน่ารักๆสักคน ก็เป็นได้

 

Listen to myHeartbeat . It's beating for you . 

Listen to myHeartbeat . It's waiting for you . 

 

            อูยองฮัมเพลงของวง2PM วงโปรดอย่างสบายอารมณ์ วันนี้เป็นวันของเขาจริงๆ
เป็นหนึ่งวันในรอบหลายปีที่เขารู้สึกถึงอิสระที่แท้จริง  วันนี้จะต้องเป็นวันอันราบรื่นและ
แสนสุขอีกวันหนึ่งของเขาแน่ๆอูยองยิ้มกับตัวเอง  แก้มที่ยุ้ยๆน่ารักของเขานั้น
ยิ่งดูน่ารักโดดเด่นเข้าไปอีกในตอนนี้

 

 

 

 

โครมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

            เสียงนั้นดังบาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของอูยองในขณะที่หัวใจของเขา
หล่นลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม   ใครกัน กล้าชนท้ายลูกสุดที่รักของเขา โธ่!!! ไม่น่ะลูกพ่อ
พ่ออุส่าห์ทะนุทะนอม  ใครกัน มันทำให้ลูกน้อยของพ่อมีมลทิน  จะบุบสลายมากไหมเนี้ย

 

            อูยองแทบจะไม่กล้าลงมาดูว่ารถคู่ใจของเขานั้นเสียหายมากแค่ไหน
ที่น่าโมโหคือ ไอ้คนที่ชนรถเขาจนตูดยุบเสียความบริสุทธิ์นั้น  ยังมีหน้ามายืนยิ้มแบบ
ไม่รู้หนาวรู้ร้อนให้เขาอีก   แถมรถยุโรปคันงามของหมอนั่น ก็ไม่มีร่องรอยของการบุบสลายแต่อย่างใด
(เหล็กดีจริงๆ)


"คุณ.........."   ทั้งเสียง ทั้งตัวอูยองสั่นด้วยความโกรธ 

 

"ครับผมคุณคับ นิชคุณ"   แน่ะยังมีหน้ามาแนะนำตัวอีก  แถมยักคิ้วหลิ่วตาให้เขาอย่าง
กวนประสาทอีก  ไม่ได้อยากรู้โว้ยว่าชื่ออะไร  แล้วมึงก็พึ่งชนตูดรถกุนะเฟ้ย ไอ้หน้าหล่อ

 

"ขอโทษจริงๆนะคับผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ" 

เสียงนุ่มๆทุ้มๆนั้นพูดขึ้นอีกครั้ง

 

            อูยองพึ่งสังเกตว่าชายหนุ่มตรงหน้านั้นน่าตาดีมากกกกกกกกกกกทีเดียว
(แต่ก็ยังน้อยกว่าเขานิดนึง555) รูปร่างสูงโปร่งแต่กำยำสมชาย  ผิวพรรณที่ขาวเนียนหมดจด
ราวกับน้ำนม  ดวงหน้ารูปไข่งดงามราวกับรูปสลักรับกับจมูกโด่งดั่งสันเขื่อน และดวงตากลมโต
ที่คล้ายจะมีดวงดาวทอเป็นประกายอยู่ในดวงตาคู่นั้น  ปากเรียวบางได้รูป สีชมพูเหมือนสีกลีบบัวยามเช้า
เขางดงามราวกับประติมากรรมชิ้นเอกของโลกที่มีชีวิต  หรือเขาจะเป็นเทวดาตกสวรรค์กันแน่หว่า
ถ้าหากผู้ชายคนนี้เป็นผู้หญิงก็คงจะเป็นผู้หญิงที่สวยน่ารักมากทีเดียว 
ขนาดเป็นผู้ชายยังทำให้ผู้ชายด้วยกัน บางคนถึงกับเคลิบเคลิ้มได้ขนาดนี้

 

อูยองถึงกับหายใจสะดุดเมื่อร่างสูงๆส่งยิ้มที่ราวกับมีมนต์สะกดมาให้เขาอีกครั้ง
และรู้สึกร้อนหน้าร้อนตาวูบๆอย่างไม่มีเหตุผล เขาเป็นอะไรไปเนี่ย ควบคุมสติหน่อยสิโว้ยย

 

"เรื่องตั้งใจน่ะไม่มีใครเขาตั้งใจหรอก แต่คุณนะขับรถเป็นเรอะป่าว ถามจริงเหอะ"

 

         เสียงยังคงสั่นๆเพราะเขาโกรธนี่เอง เสียงเลยสั่น แล้วก็ทำให้เกิดอาการแปลกๆนั่นด้วย 
เขาคงโกรธมากสินะ  โกรธมากจนตอนนี้เขารู้สึกท้องไส้ปั่นป่วนใจเต้นรัวระริกยังไงชอบกล

 

"ขับเป็นสิคับผมขับเป็นตั้งแต่อายุ 15"  ไอ้เทวดาตกสวรรค์นั่นมันตอบแล้วอมยิ้ม
มันจะอมยิ้มหาพระแสงทำซากไรนักฟระ ตูเครียดนะเฟ้ยย  เห้ยยย

 

"มีตารึป่าวคุณนะ รถนะคับ ไม่ใช่ผู้หญิงที่จะให้คุณมาชนเล่นได้
ผู้หญิงคุณก็ต้องรับผิดชอบ  รถผมคุณก็ต้องรับผิดชอบเหมือนกัน"

 

            นิชคุณฟังคนตรงหน้าพูดแล้วก็ต้องกลั้นหัวเราะ  อยากจะยั่วต่อเสียเหลือเกิน
แต่เขาไม่อยากให้เรื่องมันใหญ่โตไป   ถ้าหากเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ชายหนุ่มผิวใสแก้มยุ้ยที่ทำตาแดงๆ
เหมือนจะร้องไห้อยู่ตรงหน้านี้พูดประโยคเมื่อกี้  คงโดนเขาต่อยคว่ำไปแล้ว  แต่ด้วย
ท่าทางของหนุ่มแก้มป่องคนนี้  ทำให้เขาอยากจะยั่วให้โกรธเล่นเสียมากกว่า
เวลาโกรธเขาดูน่ารักดีจริงๆ  แล้วเวลาไม่โกรธเขาจะน่ารักขนาดไหนนะ

 

"ผมรับผิดชอบรถคุณอยู่แล้วผมไม่ได้ชนแล้วหนี ท้องแล้วไม่รับซักหน่อย
เดี๋ยวผมจะซ่อมให้คุณก็แล้วกัน  ตอนนี้รถคุณก็ท้ายยุบไปแล้วถึงคุณโวยวายไปก็ไม่มีประโยชน์
ทางเดียวที่จะแก้ได้คือ เอาไปซ่อมผมจะจัดการให้ และออกค่าใช้จ่ายให้คุณเองทุกอย่าง ตกลงไหม"

 

คนพูดไม่พูดเปล่า แต่ยังส่งสายตากรุ้มกริ่มแถมยิ้มบางๆที่มุมปากเหมือนจะมีเลศนัยบางอย่างในคำพูดนั้นด้วย

ประโยคนั้นคนตัวเล็กฟังแล้วถึงกับหน้าขึ้นสีอีกครั้ง(ไม่รู้โกรธหรือเขิน)หมอนี่กล้าย้อนเขาหรอ

 

"ผมจะเรียกประกันของผมเอง" (เมื่อกี้แกยังเรียกร้องให้เขารับผิดชอบแกอยู่เลยนะด้ง อร๊ายยยย >O<)

 

"ไม่ต้องหรอกครับ  ผมบอกแล้วว่าจะรับจัดการให้ทุกอย่าง ผมเปิดบริษัทรถที่นี่คับ
 เรามีช่างที่มีฝีมือพอที่จะทำให้รถคุณกลับมาเหมือนเดิมแน่  แต่ก่อนอื่น ผมว่า
เราน่าจะย้ายไปคุยกันที่อื่นก่อนที่รถจะชนเราทั้งคู่ดีกว่านะคับ"

 

          ถึงแม้จะยังเคืองอยู่  แต่อูยองก็ไม่ได้ขัดเขา เพราะนอกจากจะกลัวโดนรถคันอื่นชนตูดตัวเองยุบ
เหมือนรถสุดที่รักแล้วเขาก็ไม่ชอบเท่าไหร่ที่ต้องเป็นเป้าสายตาชาวบ้านเพราะตอนนี้เริ่มมีเกาหลีมุงกันแล้ว

 

 

 

+-+*+-*+*-+*+-*+*-+*-+*+*+-*-+-*-+*+-*+*-+*+-+

 

 

 

         วันนั้นเทวดาตกสวรรค์นิชคุณ  จึงต้องพาอูยองมาส่งที่บ้าน ส่วนรถคู่ใจถูกลากไปซ่อม

ที่บริษัทของนิชคุณ นิชคุณ คนที่ทำให้วันที่น่าจะเป็นวันอันสดใสราบรื่นของเขา

ต้องมีอันสะดุดกึกอย่างไม่เป็นท่า

 

          หรือนี่จะเป็นชะตาฟ้าลิขิต ส่งนายนิชคุณให้มาป๊ะจ๊ะเอ๋กับเขา  คนสองคนที่อยู่ต่างถิ่นต่างที่กัน
ถึงต้องมาเจอกัน  จะไม่ให้เขาคิดอย่างนั้นได้อย่างไร   ในเมื่อรถคนอื่นก็มีตั้งเยอะแยะดันไม่ชน
จำเพาะต้องมาชนรถเขา   ฟ้าดินช่างกลั่นแกล้งเล่นตลก

         เมื่อเขาได้รถที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์คืนกลับมาจริงๆเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและนิชคุณ
น่าจะเป็นเพียงแค่สายลมที่ผ่านมาแล้วก็พัดเลยไปเท่านั้น

 

          แต่มันจะเป็นอย่างนั้นจริงหรือในเมื่อ นายนิชคุณ กับรอยยิ้มที่ราวกับมีมนต์สะกดของหมอนั่น
คอยตามมาหลอกหลอนให้เขารู้สึกปั่นป่วนหัวใจอยู่อย่างนี้  ดูเหมือนว่าหมอนั่น
จะไม่ยอมออกไปจากชีวิตจางอูยองง่ายๆแน่

 

 

 

to be continued......................

 

+-+*+-*+*-+*+-*+*-+*-+*+*+-*-+-*-+*+-*+*-+*+-+

 

 

 Mui Talk ....................

         อะแฮ่มๆ!!  เรื่องนี้ตั้งใจแต่งให้ชานเป็นผู้หญิงเลยอ่านแล้วอย่างงนะค่ะ
(แม่ยกหมีชานขออภัยมณีไว้นะที่นี้ด้วย จริงๆเค้าก็แม่ยกชานนะ) ชานนี่จ๋า เพราะรักนะตัวเอง
เค้าจริงหยอกเล่น เค้าแค่เห็นว่าแกสวยจนเป็นดาวได้เท่านั้นเอง  กร๊ากก  
แต่เมนหลักของเรื่องนี้คือคุณกับด้งค่ะ  ชานนี่คนฉวยจึงไม่มีบทบาทในเรื่องนี้เท่าไหร่ 
และยังมีคนอื่นๆที่กำลังจะโดนจับแต่งหญิง(จะเป็นหญิงในมาดไหน  รูปแบบใดน้านน เราขออุบไว้ก่อน)
ในตอนต่อๆไปโปรดระวัง หากท่านทำใจไม่ได้จงข้ามมันไปเสีย 5555 เราเตือนคุณแล้วนะค่ะ

 

Comment

Comment:

Tweet

ตกสวรรค์มาเลยพี่คุณ
ตกมาใส่หัว(ใจ)ด้งมันนี่แหละ
คิคิ

ด้งน่ารักอ่ะ
^^

#2 By nananan (203.131.211.156) on 2010-09-22 00:02

อ่ะ ชานสวยโหด.........เค้าชอบ จะตามอ่านเรื่อย ๆนะจ๊ะ อย่าจบเร็วนักหล่ะ

#1 By lamourterrist (125.26.174.40) on 2010-05-04 11:57